حمله های تشنج ادواری ، که صرع نامیده میشود ، حدودا در ۱ کودک از هر ۲۰۰ کودک رخ میدهد.هنگام تشنج ، فعالیت مغزی آشفته و نامنظمی حاکم است که موجب تغییر در هشیاری و گاهی حرکات بدون کنترل دست و پا یا سر یا  هردو میشود.

حمله های تشنج ادواری ، که صرع نامیده میشود ، حدودا در ۱ کودک از هر ۲۰۰ کودک رخ میدهد.هنگام تشنج ، فعالیت مغزی آشفته و نامنظمی حاکم است که موجب تغییر در هشیاری و گاهی حرکات بدون کنترل دست و پا یا سر یا  هردو میشود.
غیر از صرع ، علل بسیار دیگری نیز برای تشنج وجود دارد.کودکی که یکبار دچار تشنج شود نباید فرض شود که دچار صرع است.
علت چیست؟
کودکان مبتلا به صرع گاهی دچار ناهنجاری ساختاری در مغز هستند اما در بیشتر موارد هیچگونه علت آشکاری را نمیتوان یافت.در برخی کودکان ممکن است وقوع حمله از یک عامل تحریک کننده ، همچون چراغ چشمک زن ناشی شود.در برخی کودکان نیز حمله ها بدون هیچ عامل تحریک کننده ی آشکاری رخ میدهد.
علایم بیماری چیست؟
حمله ی صرع انواع مختلفی دارد.در کودکان حمله ی صرع بزرگ از همه شایع تر است ؛ بیش از سه چهارم کودکان مبتلا به صرع ، دچار این نوع حمله میشوند.نوع بعدی از نظر میزان شیوع در کودکان ، حمله ی صرع کوچک ( از خود رفتن) است.
ویژگی های عمده ی این حمله ها به شرح زیر است:
حمله های صرع بزرگ
•    بدخلقی یا رفتار غیرعادی به مدت چند دقیقه قبل از حمله
•    انقباض شدید عضلات که تا ۳۰ ثانیه طول میکشد و در طی آن کودک معمولا بیهوش بر زمین می افتد و تنفس او نامنظم میگردد.
•    حرکات تشنج آمیز دست و پا یا صورت که ممکن است از ۲۰ ثانیه تا چند ساعت طول بکشد.کودک ممکن است زبان خود را گاز بگیرد و نیز ممکن است کنترل مثانه یا روده را از دست بدهد.
•    پس از توقف تشنج ممکن است چند دقیقه یا در موارد نادرتر تا ۱۰ دقیقه بیهوش بماند.
•    وقتی که کودک به هوش می آید اغلب احساس گیجی و سردرگمی میکند ممکن است سردرد داشته باشد و احتمالا تمایل به خواب خواهد داشت.
حمله های صرع کوچک
•    کودک فعالیت های عادی خود را متوقف میکند و ۱۰ تا ۱۵ ثانیه به فضای خالی خیره میشود و اطراف خود توجه ندارد ، اما به زمین نمی افتد.
فعالیت مغز در حین حمله ی صرع
•    کودک حمله را به یاد نمی آورد.
شکلی از صرع که شیوع کمتری دارد و صرع کانونی خوش خیم نامیده میشود، موجب کشیده شدن یک طرف صورت یا یکی از دست و پاها میشود.کودک ممکن است هشیاری خود را نیز از دست بدهد.
در بیشتر موارد کودک فقط یک نوع از حمله های صرع را دارد.اما برخی کودکان دچار شکلهای پیچیده تری از صرع هستند و به دو یا چند نوع مختلف از حمله های آن مبتلا میشوند.
چه کمکی میتوانم بکنم؟
اگر کودک شما دچار حمله ی صع بزرگ شد او را در وضعیت احیا قرار دهید و صبر کنید تا به طور کامل به خود آید. در انواع دیگر حمله ی صرع کودک را در نقطه ی آرامی بنشانید و صبرکنید تا کاملا به خود آید و هشیار شود.با لحنی آرام و اطمینان بخش با کودک صحبت کنید.سعی نکنید با سیلی زدن یا تکان دادن کودک حمله ی صرع را متوقف سازید.
آیا باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر کودک قبلا هرگز دچار حمله ی بزرگ صرع نشده است فورا با پزشک تماس بگیرید. اگر بیش از ۱۰ دقیقه ناهشیار ماند حتی اگر حمله برای بار اول نباشد آمبولانس خبر کنید یا کودک را به نزدیک ترین بیمارستان برسانید.هرچند انواع دیگر حمله ی صرع به اندازه ی حمله ی بزرگ خطرناک نیست وقت معاینه ی پزشکی بگیرید.هر یک از مرتبه های بعدی حمله صرع را به پزشک اطلاع دهید.
پزشک چه کاری ممکن است بکند؟
پزشک احتمالا از شما می خواهد رفتار کودک و علائم او را قبل از حمله ، در حین آن و بعد از آن شرح دهید.برای شناسایی تحریک کننده های احتمالی ممکن است از شما سوال کند که کودک بلافاصله قبل از حمله چه می کرده است.
معمولا برای کمک به تعیین نوع صرع ، نوار مغزی گرفته میشود.احتمالا اسکن مغز نیز برای تعیین اینکه ناهنجاری ساختاری در مغز وجود دارد یا خیر انجام میشود.گاهی آزمایش خون برای مشخص کردن دیگر علل احتمالی حمله مثل پایین بودن قند خون صورت میگیرد.
درمان چیست؟
کودکان مبتلا به صرع معمولا نیاز به مصرف منظم داروهای ضدتشنج دارند.داروهای ضدتشنج معمولا تا ۲ الی ۴ سال بعد از آخرین حمله داده میشود و ممکن است پس از آن به تدریج ظرف چند ماه قطع شود.
اگر دارو حمله های کودک را مهار نکند و اسکن مغزی ناهنجاری ساختاری در مغز را نشان دهد در موارد بسیار نادری امکان عمل جراحی برای رفع مشکل مغزی بررسی میشود.پزشک به شما خواهد گفت که چه احتیاط های احتمالی را شما و کودکتان باید به عمل آوریدو از چه فعالیت های احتمالی باید اجتناب کنید.
چشم انداز
چشم انداز بیماری صرع بسته به نوع آن متغیر است. بیش از دو سوم کودکان مبتلا به حمله ی صرع بزرگ که مدت ۲ سال به آن دچار نشده اند دیگر هیچگاه به آن مبتلا نمیشوند.
بیشتر کودکان مبتلا به صرع کانونی خوش خیم کم کم که بزرگ میشوند دیگر به آن مبتلا نمیشوندو بعد از بلوغ نیاز به هیچگونه درمان دارویی ندارند.آینده ی بیماری برای کودکان مبتلا به حمله ی صرع کوچک کمتر قابل پیش بینی است.بیشتر کودکان حتی آنها که بعد از بزرگ شدن کماکان به بیماری دچارند به معلولیت دیگری مبتلا نمیشوند و میتوانند به مدرسه های معمولی بروند و در بیشتر ورزشها شرکت جویند.
حمله ی صرع بزرگ
•    کودک را روی زمین در وضعیت احیا بخوابانید.
•    سر باید همسطح بدن یا کمی پایینتر باشد.
•    از فروکردن چیزی در دهان برای جلوگیری از گازگرفتن زبان خودداری کنید.

به اشتراک گذاری این نوشته

یک دیدگاه