اصلاح رفتار کودکان(کودکان بیش فعال) – بخش اول

ضمن اینکه نباید به هیچ عنوان و بدون نظر روانپزشک، دارو را کم و زیاد و یاا قطع کرد. به یاد داشته باشید اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه، بیشتر از اینکه قابل درمان باشد، قابل کنترل است.

مثال: علیرضا که شش سال دارد مدام در حال حرکت است. انگار موتوری او را به تحرک وا می دارد، به تذکرات و خواسته های والدین و مربیان توجه نمی کند، سریعاً حواسش پرت می شود و در خانواده او را با عبارات شلوغ، زلزله، آتشفشان و … صدا می زنند. به عقیدۀ اطرافیان، او از دیوار راست بالا می رود.
•    رفتارهای نامناسب والدین
– تذکر، امر و نهی، نصیحت، سرزنش، توهین و تحقیر با فراوانی زیاد
– محروم کردن کودک از دیدن تلویزیون یا سی دی، زندانی کردن او در اتاق، حمام و … .
– از او قول می گیرند که اگر پسر خوبی باشد، برایش جایزه می خرند.
– تنبیه بدنی
پیام تربیتی: این عملکرد شما ممکن است به صورت موقت نتیجه دهد اما به مرور زمان ارزش تنبیهی و تقویتی آنها از بین رفته، برای کودک عادی خواهند شد، آنگاه عملاً خلع سلاح خواهید شد.
•    توصیه های روانشناس
– او را به یک روانشناس یا مشاور متخصص و متعهد ارجاع دهید تا در صورت صلاح دید، کودک را نزد روانپزشک جهت اقدامات دارویی بفرستد. می دانید که در صورت تجویز دارو باید :
اول) آنها را به صورت کامل مصرف کرده، هرگونه تغییر در مصرف آنها تحت نظارت روانپزشک باشد.

دوم) دارو درمانی به همراه روان درمانی و مشاوره نتیجه بخش خواهد بود. پس نباید با مصرف دارو کودک را از مشاوره بی نیاز بدانید.
ضمن اینکه نباید به هیچ عنوان و بدون نظر روانپزشک، دارو را کم و زیاد و یا قطع کرد. به یاد داشته باشید اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه، بیشتر از اینکه قابل درمان باشد، قابل کنترل است.
– در مورد برخی از کودکان، دارو مؤثر واقع نشده، نتیجه نمی دهد، در این مواقع، تنها راه، افزایش آستانۀ تحمل، بازی کردن با کودک، باور کردن او، پر کردن اوقات بیکاری اش، ثبت نام او در یک کلاس ورزشی و ادامه جلسات مشاور خواهد بود.
باید گفت نمی توان هر کودکی را که تحرک دارد، شلوغ می کند و از دید ما، غیر قابل کنترل است بیش فعال دانست بلکه تشخیص درست برعهدۀ روانشناس یا روانپزشک می باشد.
این گونه کودکان، اغلب در خانه یا در منزل بستگان نزدیک، پر تحرک و شلوغ هستند ولی در مدرسه و سایر مراکز آموزشی از آنها رضایت دارند. علت اینگونه رفتارها، نبودن یک سیستم انضباطی و تربیتی صحیح در خانواده است، در صورتی که رفتارهای یک کودک بیش فعال مشروط به زمان یا مکان خاصی نیست.
– هرگونه نصیحت، تذکر، تحقیر، توهین، امر و نهی، محروم کردن و به ویژه تنبیه بدنی را حذف کنید چرا که اثربخشی آنها در حد قرص مسکن بوده، موقتی خواهند بود.
برای تایید این موضوع می توانید CD شهادت آب را ببینید. در این CD یک دانشمند ژاپنی به نام دکتر ایموتو یک مولکول آب را منجمد کرده، زمانی آن را نوازش می کند و به آرامی و با لحن زیبایی با مولکول آب صحبت می کند و شکل هندسی آن را که زیبا و قشنگ شده است نشان می دهد و برعکس زمانی نیز سر آن مولکول داد می زند یا به آن توهین می کند و شکل هندسی نامرتب و بهم ریختۀ آن را نمایش می دهد.
فراموش نکنید حدود ۸۰ درصد بدن کودک شما آب است و وقتی سرش داد می زنید یا او را تحقیر و سرزنش می کنید تمام مولکول های آب بدنش را بهم می ریزد و رفتارهای ناهنجار را در او موجب می شوید.
– بپذیرید که او یک کودک خاص و نیازمند خدمات خاص است. یعنی همانگونه که یک کودک با داشتن یک بیماری جسمی نیازمند مراقبت های ویژه ای است یک کودک بیش فعال هم نیازمند رسیدگی های خاصی است.
– برخی والدین و به ویژه پدرها معتقدند: او دقیقاً مثل بچگی های خودم است. من هم شر و شیطان بودم و … اما وقتی بزرگ شدم خوب شدم پس او هم خوب خواهد شد و نیازی به درمان و مشاوره ندارد. که در پاسخ باید گفت:
اول) اگر خوب نشد و این رفتارهای امروزی به رفتارهای ایذایی و بزه کاری در آینده منجر شدند حاضرید تاوان آن را بپردازید؟ کما اینکه تحقیقات علمی نشان می دهند این کودکان اگر درمان نشوند والدین باید منتظر رفتارهای ایذایی و مقابله ای بعدی باشند و اگر آنها نیز درمان نشوند مشکلات شخصیتی را به دنبال خواهند داشت.
شما گاهی افراد بزرگسالی را می بینید که نمی توانند در یک جا آرام بنشینند پاهایشان مدام تکان می خورد یا باید یکسره مشغول کاری باشند. اینها در کودکی بیش فعال بوده اما درمان نشده اند. البته اینها مشکلات شخصیتی ندارند.
دوم) اگر والدین در دوران کودکی برای حل مشکل شما اقدام می کردند از این موقعیت شغلی، تحصیلی و … که دارید خیلی جلوتر بودید. فکر نمی کنید شما توانمندی های خیلی بیشتری داشته اید اما مشکل آن موقع، مانع بروز آن استعدادها می شده است؟
سوم) اگر فرزند شما خدای ناکرده مشکل جسمی داشت و نیازمند درمان بود آیا باز هم معتقد بودید خودش خوب خواهد شد؟ یا برای درمان او اقدام می کردید؟
چهارم) اگر مشکل کودک شما الان حل نشود و فردا در مدرسه دچار مشکل شود (مشکلات رفتاری و یادگیری) حاضرید تاوان بدهید؟ ممکن است دیگر تحرک زیاد نداشته باشد، روی مبل ها نرود، اما می دانید به خاطر بکن نکن های مختلف در مدرسه و خانواده، به خاطر تحقیرها، توهین ها و یا تنبیه ها، چه آسیب های روانی، تربیتی به او وارد شده است؟ می توانید آنها را محاسبه کنید؟
– از آنجایی که کودکان بیش فعال دارای انرژی فراوانی بوده، خستگی ناپذیرند و اصطلاحاً مثل دیگ زودپزی هستند که سریع به جوش می آیند. گذاشتن قید و بند و محدود کردن آنها، دردی را دوا نمی کند پس باید به دنبال تخلیه هیجانی آنها به صورت منطقی و علمی بود. مثلاً ثبت نام آنها در کلاس ورزشی.
البته برخی والدین نگرانند که او کلاس نرفته، این همه مشکل دارد حالا اگر کلاس برود و چند تکنیک هم یاد بگیرد دیگر قابل کنترل نخواهد بود که در پاسخ باید گفت اینگونه نیست چرا که در این کلاس ها، مربیان، ضمن ارائۀ آموزش های لازم، نکات اخلاقی را نیز آموزش می دهند. از طرفی به تدریج انرژی آنها جهت یافته، کاهش خواهد یافت.
پدر باید برای کودک بیش فعال وقت بیشتری بگذارد، با او کشتی بگیرد، فوتبال بازی کند، استخر برود و … .

به اشتراک گذاری این نوشته

یک دیدگاه