4737549 0903
مشاوره خرید
55265704 021
خدمات پس از فروش
امروزه استفاده از دستگاههای الکترونیک، از جمله گوشیهای هوشمند، تبلت و بهطور کلی ارتباط با دنیای مجازی چنان گسترده شده که حتی توجه کودکان را نیز به خود جلب کرده است. کودکان نه تنها به دلیل دسترسی آسان، بلکه به این دلیل که بزرگسالان نیز دائماً در حال مرور همه چیز هستند، از سرگرمی گرفته تا اطلاعات، به صفحه نمایش وابسته میشوند. اینترنت، خانه دانش کودکان است. اگرچه نمیتوان در مورد کاربرد تلفنهای هوشمند بحث کرد، استفاده مداوم و قرار گرفتن در معرض آن میتواند اثرات مضری بر کودک داشته باشد. خطر افزایش زمان استفاده از گوشیهای هوشمند در بین کودکان ناشناخته نیست، اگر از آن دسته والدینی هستید که برای دور نگه داشتن فرزندان خود از تلفن همراه و سایر دستگاهها مشکل دارید، یا به طور کلی به این موضوع اهمیت نمیدهید، این مطلب را بخوانید.
چرا کودکان به استفاده از نمایشگرها علاقمند میشوند؟
به اطراف نگاه کنید، متوجه میشوید که تلفنهای همراه و تبلتها جایگزین اسباب بازیهای قدیمی خوب شدهاند. هر بار که کودک بیقرار است، ممکن است برای او یک ویدیو پخش کنید یا یک بازی آنلاین به او نشان دهید یا در صورت امتناع از غذا خوردن از آن به عنوان ابزاری برای تشویق استفاده کنید. در کوتاهترین زمان، کودک شما با صفحه نمایشها علاقه پیدا میکند. چگونه این اتفاق میافتد؟ «تلفنهای همراه مرکز پاداش مغز را تحریک میکنند، به همین دلیل است که کودکان به سمت آن جذب میشوند. معمولاً به کودکان نوپا تلفن همراه داده میشود تا در یک مکان بنشینند و آرام شوند. دکتر دبیتا دوتا، مشاور و موسس والدین What Parents Ask میگوید: “ما به آنها اجازه کاوش و حرکت نمیدهیم. از سوی دیگر، نوجوانان در معرض خطر بیشتری برای وابستگی به تلفنهای همراه و دستگاههای مشابه هستند که بر سلامت جسمی و روانی آنها تأثیر میگذارد. تنهایی یا نبود کسی که بتوان با او صحبت کرد نیز یکی از عوامل اصلی اعتیاد به گوشیهای هوشمند است. به آن یکنواختی زندگی روزمره فرزندتان را که بین تکالیف مدرسه و یادگیری گیر کرده است، اضافه کنید. اینجاست که دستگاههای تلفن همراه، همدم آنها میشوند. دستگاهها مسیر دوپامین (یک انتقالدهنده عصبی، که به عنوان ماده شیمیایی لذت نیز شناخته میشود) را تغذیه میکنند. نوجوانان بیش از هر کس دیگری به دوپامین نیاز دارند. آنها دائماً به هیجان نیاز دارند تا سطح دوپامین خود را بالا نگه دارند.”
آیا والدین هم مسئول هستند؟
نوجوانان معمولاً زمان زیادی را روی دستگاهها صرف میکنند. آنها به دنبال ارتباط و توجهی هستند که ممکن است در دنیای واقعی پیدا نکنند. همانطور که کودک بزرگتر میشود، ما تمایل داریم که او را بیشتر مورد انتقاد، مقایسه و رقابت قرار دهیم. دنیای مجازی فرار از همه اینهاست. چه کسی مورد توجه قرار گرفتن با “لایک” را در رسانههای اجتماعی دوست ندارد؟ اگر کودک از دوران کودکی خود با دستگاه همراه بوده باشد، بیشتر اوقات، نمیداند چگونه با مردم ارتباط برقرار کند و ترجیح میدهد در دنیای مجازی بماند.
تاثیرات استفاده از شبکه های اجتماعی در کودکان
استفاده از شبکههای اجتماعی نکات مثبتی دارد. کودکان میتوانند از طریق آن ارتباط برقرار کنند و روابط آنها با دوستان تقویت میشود. همچنین تلفن همراه ممکن است راهی آسان برای پرت کردن حواس کودکان یا مشغول نگه داشتن آنها باشد. با این حال، استفاده دائمی از آنها با مجموعهای از مضررات خود همراه هستند. کودکان علاوه بر ناتوانی در برقراری ارتباط با اطرافیانشان، علائم دیگری از اعتیاد به صفحه نمایش را نیز نشان میدهند. در برخی موارد والدین اغلب متوجه میشوند که فرزندانشان به درستی غذا نمیخورند، مطالعه نمیکنند یا نمیخوابند. موارد اعتیاد شدید نیز منجر به توهم و یا نشان دادن مشکلات رفتاری مانند تحریک پذیری در کودکان شده است و در برخی موارد منجر به افسردگی میشود. اثرات منفی استفاده منظم از تلفن همراه عبارتند از:
1. تومورها
در حال حاضر، قصد نداریم با این اطلاعات شما را بترسانیم، اما خوب است بدانید که مطالعات نشان میدهد احتمال افزایش خطر تومور برای کسانی که بیش از حد از تلفن همراه استفاده میکنند، وجود دارد. شواهد محدودی وجود دارد که نشان میدهد تومورها به دلیل تشعشعات تلفن همراه ایجاد میشوند، اما به عنوان والدین، ممکن است بخواهید زمان استفاده فرزندانتان از تلفن را محدود کنید تا از خطرات احتمالی دیگر جلوگیری کنید.
2. بر فعالیت مغز تأثیر میگذارد
تحقیقات نشان میدهد که مغز انسان به تشعشعات الکترومغناطیسی حساس است. با این حال، نیاز به مطالعات بیشتری وجود دارد تا ثابت شود تابش میتواند فعالیت مغز را مختل کند. از آنجایی که تلفنهای همراه در درجه اول بر روی امواج الکترومغناطیسی برای همه انواع ارتباطات، حتی داخلی، کار میکنند و مغز تکانههای الکتریکی خاص خود را دارد که در آن ارتباطات در شبکه عصبی انجام میشود، احتمالاً میتواند بر مغز تأثیر بگذارد. با اینحال، همانطور که قبلا ذکر شد، تحقیقات بیشتری باید انجام شود تا ثابت شود که تشعشع بر فعالیت مغز تأثیر میگذارد. در حال حاضر، چیزی که ممکن است بر مغز تأثیر بگذارد، محتوایی است که کودک در معرض آن قرار میگیرد. بنابراین، برای والدین ضروری است که زمان نمایش را کنترل یا محدود کنند و اطمینان حاصل کنند که کودکان فقط به برنامهها، بازیها و غیره خاصی دسترسی دارند که برای سن آنها مناسب است. زمان محدود تلفن همراه بر یادگیری یا تمرکز کودک روی فعالیتهای مهم دیگر مانند مطالعه، سرگرمیها، ورزش و غیره تأثیر نمیگذارد.
3. عملکرد تحصیلی
بسیاری از کودکان تلفن همراه خود را به مدارس میبرند. چت کردن با دوستان یا بازی کردن در زنگ تفریح یا حتی در کلاس، روزبهروز در حال افزایش است. این باعث میشود کودکان در کلاس توجهی به درس نداشته باشند، درسهای مهم را از دست بدهند و در نتیجه از مطالعه و امتحان بی اطلاع باشند.
4. قصور تحصیلی
تلفنهای هوشمند نه تنها حواس کودکان را از مطالعه منحرف میکند، بلکه ممکن است ابزار سوء رفتار آنها برای کسب نمره خوب در امتحانات باشد. استفاده از ماشین حساب گوشی در امتحاناتی که در آن مجاز نیست، ذخیره عکسها یا اطلاعات مرجع برای تقلب در امتحان، یا حتی تبادل پاسخ با دانش آموزان دیگر از طریق چت در طول امتحان، به طور گسترده در مدارس مختلف مشاهده شده است. چنین رفتاری نه تنها بر عملکرد تحصیلی تأثیر میگذارد، بلکه منجر به بروز مشکلات شخصیتی نیز میشود.
5. محتوای نامناسب
مانند هر گجت دیگری، تلفن همراه نیز یک ابزار است و میتوان از آن برای اهداف اشتباه استفاده کرد. بچهها ممکن است با پیامها، تصاویر یا متنهای نامناسبی که دوستانشان یا در گروه به اشتراک گذاشتهاند، برخورد کنند و آن را به دیگران منتقل کنند. آنها میتوانند در سنین پایین راه خود را به پورنوگرافی بیابند و ادراکات و روند فکر خود را تغییر دهند. حتی مبادله غیرمسئولانه تصاویر خود میتواند باعث ایجاد شکستی شود که برای مدت طولانی بر زندگی آنها تأثیر میگذارد.
6. اختلال در خواب
کودکان ممکن است تا دیروقت بیدار بمانند و با دوستانشان صحبت کنند، بازی کنند یا در شبکههای اجتماعی باشند، که در یک دوره زمانی باعث خستگی و بیقراری میشود. همچنین زندگی آکادمیک را مختل میکند، زیرا بچهها آنقدر خوابآلود هستند که نمیتوانند روی آنچه در مدرسه تدریس میشود، تمرکز کنند. از این رو، یک اثر دومینویی دارد که در تمام جنبههای زندگی آنها نفوذ میکند.
7. مسائل پزشکی
وقتی کودکان در اوقات فراغت خود به تلفن همراه چسبیدهاند، فعالیت بدنی ندارند؛ این آنها را در معرض خطر چاقی و سایر بیماری ها قرار میدهد که بعداً میتواند به بیماریهای مضر مانند دیابت و فشار خون تبدیل شود.
8. سلامت روان
کودکان در شبکههای اجتماعی ممکن است با زورگویان سایبری که از طریق اینترنت آنها را آزار و اذیت میکنند، در تماس باشند. بسیاری از کودکانی که مورد آزار و اذیت سایبری قرار گرفتهاند، ممکن است اثرات آن را در زندگی آینده خود ببینند. شبکههای اجتماعی همچنین ممکن است باعث افسردگی و اضطراب شوند، زمانی که به بچهها توجه آنلاین مورد انتظارشان داده نمیشود.
نحوه کاهش قرار گرفتن کودکان در معرض نمایشگرها
انجام اقدامات مناسب برای اطمینان از ایمنی تلفن همراه برای کودکان در دوران رشد بسیار مهم است. ممکن است در عصر امروزی کاملاً بدون صفحه نمایش امکان پذیر نباشد، اما والدین حداقل میتوانند اقداماتی را برای کاهش قرار گرفتن فرزندشان در معرض نمایشگرها بیابند. والدین به جای تکیه بر صفحه نمایش برای درگیر نگه داشتن کودکان، باید روی راههایی برای بهبود ارتباط خود با کودک تمرکز کنند. ما باید با صحبت کردن با آنها به تدریج آنها را از دنیای مجازی بیرون بکشیم تا احساس امنیت و اعتماد به نفس کنند. نکته کلیدی که باید درک کرد این است که کودکان دوست دارند ارتباط برقرار کنند و وقتی کسی در اطراف نیست که این کار را انجام دهد، به دستگاههای هوشمند تکیه میکنند. با این حال، نمیتوانید از بچههایی که ساعتها وقت خود را با گوشی میگذرانند انتظار داشته باشید که ناگهان همه چیز را رها کنند و با شما صحبت کنند. آنها را مجبور نکنید؛ فقط در اطراف باشید و آنها به تدریج با صحبت کردن و به اشتراک گذاشتن چیزها با شما راحت خواهند شد. باید به آنها فضای امنی برای ارتباط با والدین بدهید.
کلام آخر: ما نمیتوانیم کودکان را به تنهایی برای مشکل رو به افزایش اعتیاد به صفحه نمایش مقصر بدانیم. همچنین این وظیفه والدین است که به طور مکرر بر فعالیت آنلاین فرزند خود نظارت کنند. تلفنهای هوشمند بدون شک زندگی ما را آسانتر کردهاند، اما باید استفاده اخلاقی، صحیح و کنترلشده را تشویق کنیم. برای اطمینان از این امر، والدین همچنین باید در مورد تمام مسائلی که ممکن است آنها را آزار دهد، آشکارا با فرزند خود صحبت کنند. استفاده از رسانههای اجتماعی باید محدود شود. شما نمیتوانید آن را به طور کامل از بین ببرید، اما قرار گرفتن در معرض نمایشگرها نباید بیش از دو تا سه ساعت در روز باشد.
