4737549 0903
مشاوره خرید
55265704 021
خدمات پس از فروش
مشاوره خرید
خدمات پس از فروش
لطفا کد اعتبارسنجی ارسال شده به موبایل خود را در کادر زیر وارد نمایید.
همه بچهها گاهی اوقات بیتوجه یا بیشفعال به نظر میرسند. اما وقتی آنها علائم اختلال بیش فعالی و کم توجهی را از خود بروز میدهند و عادت به انجام این رفتارها میکنند، والدین نقش مهمی در ایجاد تغییرات مثبت ایفا میکنند. در این مقاله از بامبینو چند توصیه مهم برای تعامل با کودکان بیش فعال را برایتان ارائه دادهایم.
از نظر والدین، اکثر بچهها بیش فعال به نظر میرسند. آنها همیشه پر از انرژی و در حال حرکت هستند و به راحتی حواسشان پرت میشود. وقتی والدین میفهمند که فرزندانشان مبتلا به اختلال کم توجهی یا بیش فعالی (ADHD) باشند، تمایل دارند این اختلال بیش فعالی را کنترل و درمان کنند.
اختلال بیش فعالی یک بیماری مزمن است. بیش از 60 درصد کودکانی که آن را دارند، تا بزرگسالی با آن درگیرند. تشخیص زود هنگام میتواند به فرزند شما کمک کند تا درمان مورد نیاز خود را دریافت کند و ابزارهایی را برای کمک به او در مدیریت وضعیت خود به شما ارائه دهد.
ممکن است به این لیستها نگاه کنید و فکر کنید: “بله، این بچه من است.” در حالی که در بسیاری مواقع این رفتارها مخرب هستند، اما ممکن است برای سن کودک شما کاملاً طبیعی باشد. به عنوان مثال، بسیاری از والدین در کودکان نوپا نگران ADHD هستند. اما این علائم برای کودکان در آن مرحله رشد طبیعی است.
اگرچه علائم میتوانند خیلی زود خود را نشان دهند. بیش فعالی را میتوان در چهار سالگی تشخیص داد. برای تشخیص بین سنین 4 تا 16 سالگی، کودک باید شش یا بیشتر علائم را بیش از شش ماه از خود نشان دهد، بیشتر علائم قبل از سن 12 سالگی ظاهر میشود و رفتارها باید در بیش از یک موقعیت و محیط ظاهر شود، مانند هم در مدرسه و هم در خانه و باعث ایجاد مشکل در آن مکانها شوند.

آکادمی اطفال آمریکا (AAP) در ماه سپتامبر دستورالعملهای خود را برای درمان کودکان مبتلا به ADHD به روز کرد. دستورالعملهای جدید بر آموزش والدین در مدیریت رفتار تأکید میکند و آن را به عنوان خط اول درمان قبل از مصرف دارو برای کودکان شش سال و زیر توصیه میکند.
تعامل با کودکان بیش فعال میتواند برای والدین چالش برانگیز باشد، به ویژه در سالهای اولیه که آنها به سرعت در حال رشد هستند و آنقدر بزرگ نیستند که بتوانند دارو مصرف کنند. اما صرف نظر از سن و سال آنها، والدین نقش مهمی در مدیریت رفتارهای مشکل ساز دارند.
توصیههای AAP به ساختار، سازماندهی و ساده سازی خلاصه میشود. علاوه بر اینکه باید محیط خانه را کنترل کنید، باید تمام تلاش خود را برای ساده و منظم کردن کارها انجام دهید، به این ترتیب میتوانید به بهبود وضعیت فرزند خود کمک کنید.
تنظیم برنامه روزانه الزامی است. شما باید انتظارات خود را از صبحانه تا زمان خواب کودک مشخص کنید، تا به تمرکز کودک بر روی کارها یا فعالیتهایش کمک کنید تا حواسپرتی آنها را محدود کنید.
علاوه بر ساختن روزهای کودکتان، محیط او را نیز تغییر دهید. محیطی منظم که در آن هر اسباب بازی و اقلام خانه جای مخصوص به خود را دارد. این کار به کودکان فراموشکار کمک میکند تا وسایل خود را گم نکنند.
تعدد گزینهها میتواند برای کودکان بیش فعال زیاد باشد. با این کار به فرزندان خود اجازه دهید از بین مجموعهای محدود از گزینهها انتخاب کنند، این که آیا میخواهند الان غذا بخورند یا مثلا تکالیف خود را انجام دهند.
4- لیست تهیه کنید
همه چیز را مرحله به مرحله برای آنها لیست کنید. لیستها به محدود کردن انتخابها، ایجاد عادتهای خوب و تعیین مسیرهای مشخص برای کارهای طولانی مدت و غیر قابل مدیریت کمک میکند. برای بچههای کوچکتر لیستهای مصور موثرتر هستند.
از تصاویری استفاده کنید که مراحل لازم برای انجام کارها را نشان دهد. شما میتوانید آن را تعاملی کنید و به آنها اجازه دهید یک تصویر را به قسمت دیگری از نمودار منتقل کنند تا به آنها احساس موفقیت دهید.
پاداش دادن به اقدامات خوب جزء اصلی رفتار درمانی است. شما باید پیامدهای واضح و انضباطی را برای رفتار ضعیف ترسیم کنید. اما تقویت مثبت و تشویق بسیار مهم است. هنگامی که به اهداف خود میرسند، وظایف خود را انجام میدهند یا حتی فقط توجه میکنند، با محبت، تحسین یا جایزه آنها را تشویق کنید.
6- به ایجاد عادات سالم کمک کنید
یک شیوه زندگی ناسالم میتواند علائم اختلال بیش فعالی در کودکان را تشدید کند. اطمینان حاصل کنید که کودک شما درست غذا میخورد و در فعالیتهای ورزشی شرکت میکند و خواب کافی دارد.

شما خانه را کنترل میکنید، اما رفتارهای ADHD حداقل در یک محیط دیگر وجود دارد؛ بنابراین شما به حمایت و هماهنگی بیشتری با معلمان، خانواده و جامعه نیاز دارید تا به فرزند خود کمک کنید شرایط خود را در زمانی که شما آنجا نیستید مدیریت کند.
ممکن است فرزند شما در کلاس درس یا خدمات دیگر در مدرسه که در آن متخصصان رفتاری آموزش دیدهاند به کمک بیشتری نیاز داشته باشد. با معلمان فرزند خود و کارکنان مدرسه آنها یک خط ارتباطی باز داشته باشید تا تلاشهای شما را بهتر هماهنگ کرده و پیشرفت را دنبال کنید. معلمان نیز در تشخیص ADHD مهم هستند. آنها ارزیابیهای ارزشمندی در مورد اینکه آیا یک کودک در مدرسه با مشکلات آموزشی و یا رفتاری با سایر کودکان روبهرو است، ارائه میدهند.

کلام آخر: اگر شما یا معلم در مورد رفتار کودک نگران هستید، برای تشخیص دقیق نوع و دریافت درمان مناسب با پزشک متخصص اطفال خود قرار ملاقات بگذارید. این یک تلاش گروهی است، اما با ابزارهای مناسب فرزند شما میتواند با وجود شرایطی که دارد موفق شود و پیشرفت کند.
تخت خواب سفید نوزادی و ننوی کودک سرویس مدل رومانتیک
پاتختی اتاق کودک سرویس یک نفره مدل آرسین
میز تحریر بدون کتابخانه سرویس یک نفره مدل وگا
ویترین سرویس نوزاد تک درب سیسمونی نوزاد فلورا
میز تحریر ساده بدون کتابخانه سرویس یک نفره مدل رویال